Als de lente komt, dan stuur ik jou… Tulpen uit Amsterdam. Heerlijk hè dat zonnetje, de eerste lammetjes al gezien en elke ochtend een gratis concert van de vogeltjes.

De zomer is onderweg. Fietsen. Wandelen. Grasduinen. Zin in?

Iedereen hopelijk weer een beetje vrolijk, want het chagrijn zit er goed in. Elke ochtend zit ik langs de weg. Naar kantoor. Vaak heb ik bij de eerste bocht al een middelvinger te pakken. Of schrik ik me dood van een harde toeter, als ik niet snel genoeg optrek bij groen licht.

Wilde gebaren in de auto achter me.

Eenmaal op de snelweg wordt het pas echt leuk. Lichten dat ik harder moet. Rij gewoon 100 hoor… Wow, scheuren ze me rechts voorbij. En weer zo’n vinger. Ik trek me er niets van aan (probeer ik).

Ik ben onderweg naar Heemstede. Daar zijn ze allemaal een stuk aardiger, toch? Oh oh, bij de Zandvoortselaan (ik ben er bijna) schrik ik me het hartwater van een claxon. Jaha. Ik moet naar rechts, licht op groen en een trage fietser. Die kan ik toch niet platrijden? (?#@*&%!)

Ik blijf kalm, ahum. En fluit dat liedje. Denkend aan die tulpen. Terrasje. Wijntje. Hapje eten.
Moet je natuurlijk wel centen hebben. 70 is het nieuwe 50. Erg leuk, alleen had je toen iets meer te verteren dan nu.

En daarom rijd ik elke dag naar Heemstede. Want ik zorg dat ook jij ruimer in je geld komt te zitten. Lagere lasten hebt en geld op de bank.

Klinkt goed?

Kom langs voor een kop koffie (verse bonen) en ontdek wat er voor jou mogelijk is. Wat het kost?

Noppes.